photoeXposed.com » Stare newsy

Śladami Forresta Gumpa

dawids — Mon, 27 Jul 2009 16:18:11 +0000

No i stało się – zacząłem biegać.
„Zacząłem” to słowo trochę na wyrost – pobiegłem raz. Dzisiaj.
Wszystko przez to, że próby zrzucenia kilku kilogramów poprzez rower nie dawały zbytnich rezultatów. Rower zajechałem, a waga trzyma się uparcie.
Było ciężko – w połowie dystansu czułem się jakbym dostał dwa postrzały w klatkę piersiową, potem jeszcze jeden na wysokości wątroby (kolka?). Jednak udało mi się pokonać zaplanowaną trasę bez przystanków. Trasę tę przemierzam wielokrotnie spacerując z psem i to on zwykle ledwo wraca – dziś tak czułem się ja. Ale zamierzam wytrwać i kontrolować efekty – jeśli będą to kupię sobie Vibram FiveFingers. I będę dalej biegał. Bardzo podoba mi się teoria o bieganiu na boso – sam raczej boso biegał nie będę, ale takie buty to może być fajna sprawa.
Mam również osobistego trenera – personal trainer ;) Od miesiąca posiadam fajną zabawkę – telefon HTC Magic/Sapphire działający w oparciu o system Android. Dziś wykorzystałem jego możliwości jako trenera. Dzięki programowi Cardio Trainer będę mógł śledzić swoje postępy (o ile będą). Program zdecydowanym głosem na bieżąco informuje o przebytym dystansie, czasie aktywności i tempie. W międzyczasie słucha się muzyczki z odtwarzacza, gada przez telefon (o ile oczywiście ktoś jest w stanie gadać bez zadyszki), surfuje w internecie i na falach wyobraźni. Na koniec program zrobi podsumowanie, powie ile spaliło się kcal i wrzuci wszystko na serwer, łącznie z trasą nałożoną na Google Maps. Można pochwalić się wynikami – ja na razie nie mam czym się chwalić. W programie powinna być jeszcze opcja emergency – gdy klient zbyt długo się nie rusza telefon dzwoni pod zaprogramowany numer ;)
Z przejrzanych programów Cardio Trainer najbardziej przypadł mi do gustu bo ma największe możliwości. My Tracks chyba nie podaje danych podczas aktywności choć z mapą pozwala na wiele więcej, Buddy Runner jest tylko dla biegaczy (a szkoda) i nie zabezpiecza internetowego dashboardu statystyk hasłem więc każdy mógłby wejść i zobaczyć jak marnie mi idzie – a tego przecież nie chcę.
Na razie tempo mam marne – dwa razy gorsze niż w ostatniej klasie szkoły podstawowej. Ale wtedy byłem dobry, a dziś jestem dwa razy starszy.

Podróże przez Polskę, podróże sentymentalne

dawids — Tue, 07 Jul 2009 20:08:12 +0000

W minionym tygodniu miałem okazję dwukrotnie wyjeżdżać w tereny szczególnie bliskie memu sercu – w zachodnie rejony Polski. Tam się urodziłem, chodziłem do szkoły, grałem w piłkę, jeździłem z Ojcem na polowania. Masa wspomnień.
Pierwszy wyjazd to osiemnastogodzinna podróż Citroenem C15 vel blaszakiem (dzięki uprzejmości Pawła) do Bolesławca i z powrotem. Niezapomniane przeżycie. Szczególnie miło wspominam oberwanie chmury z gradobiciem w okolicach Brzegu. Doznania akustyczne przywodziły mi na myśl rodzaj tortury, tzw. szafę grającą, czyli zamknięcie delikwenta w blaszanej skrzynce i okładanie jej metalowymi prętami.
Drugi wyjazd to podróż do rodzinnego Sulechowa. Tam dzięki zapałowi Ilony i Romana udało się zorganizować spotkanie w dwudziestolecie ukończenia szkoły podstawowej. Spotkaliśmy się w naszej szkole, w klasie nauczania początkowego nr 103 (w naszej klasie :) ). Były wspomnienia, humor zeszytów (dzięki Romek!), archiwalne zdjęcia i masa śmiechu. Później była część mniej formalna, która była również bardzo udana.
Bawiliśmy się świetnie i żal tylko, że dotarła nas ledwie garstka. Może następnym razem będzie lepiej.
Cieszę się, bo spotkałem ludzi, z którymi wcześniej widziałem się dawno lub baaaardzo dawno.
Przy okazji poszwendałem się po Sulechowie. Miasto mocno się zmienia. Ogólnie pozytywnie, ale czasami serce zaboli.
Po boisku na którym za dzieciaka spędzałem większość wolnego czasu (szczególnie po Mundialu ‘82) zostało marne wspomnienie. Teraz są pewnie lepsze miejsca do gry. A kiedyś trzeba było samemu trawę rękami wyrywać. Zmiany, zmiany, zmiany…

Po urlopie

dawids — Fri, 19 Jun 2009 17:43:36 +0000

Rachu-ciachu i po urlopie.
Nie był to długo planowany urlop – wszystko odbyło się dosyć nagle.
Tym bardziej cieszę się, że było wesoło i krótkie wakacje okazały się być udane.
Przywieźliśmy ze sobą dużo wspomnień, trochę zdjęć, a zostawiliśmy tam nowych znajomych – ciekawych i bardzo sympatycznych ludzi. Bardzo różnych od nas, a jednak tak podobnych.
Teraz pora powrócić do codzienności.